vrijdag 11 maart 2011

Vakantie

We zijn net terug van een paar dagen Oostenrijk. Er eens even helemaal tussenuit, heerlijk is dat.

Mosselman heeft wat geskied, ik heb veel gewandeld met de kinderen in het sneeuwvrije en zonovergoten dal, en met hen gespeeld in de kindvriendelijke tuin van het hotel. De inderhaast geleende skibroeken voor de zonen zijn dus onaangeroerd in de hotelkamer gebleven, maar daar ben ik niet rouwig om. Een wintervakantie is namelijk niet helemaal mijn ding.

Minimossel en Garnaal hebben er ook van genoten. Al vond Minimossel het na een paar dagen wel tijd om naar huis te gaan. Dat leidde ik toch af uit het volgende:

De voorlaatste avond in bed zei hij : 'Dat is toch mijn kamer niet? Ik wil in mijn kamer zijn.'
Toen hij de ochtend nadien bij het enorm uitgebreide ontbijtbuffet stond om te kiezen wat hij bij zijn versgebakken pistolet wilde eten, wilde hij graag tolijnsla, wat er niet was, en wat er thuis wel altijd is.
En hij vroeg vaak waar zijn tijger was, een favoriet speelgoeddier waar hij thuis uren mee kan bezig zijn en die ik was vergeten mee te nemen.

Gelukkig had Minimossel zelf een vindingrijke oplossing bedacht voor het tijgergemis: hij deed dan maar alsof hij zelf een tijger was. En dus liep er geregeld een klein jongetje achter ons op handen en voeten, onderwijl tijgergewijs brullend en aan het tapijt knabbelend, want 'daar ligt het vlees voor de tijger, mama'.

De andere hotelgasten keken het vertederd glimlachend aan. En ook Garnaal wist hen bijna tot tranen toe te beroeren, met zijn nimmer aflatende pogingen de lange hal op twee voetjes te doorkruisen zonder te vallen,
met zijn armpjes voor zich uitgestrekt ter bewaring van zijn evenwicht.

Ze waren vast allemaal stikjaloers op ons, dat wij de ouders mogen zijn van die twee schattige kereltjes. Behalve dan elke avond tijdens het eten, want Garnaal weigerde pertinent om langer dan tien minuten te blijven zitten in zijn stoeltje, alle afleidingsmanoeuvres en lekkere hapjes ten spijt. En als Garnaal iets pertinent weigert, doet hij dat niet erg schattig. Maar dat is stof voor een andere log.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen